حاجي  ميرويس  خان  نيکه

دافغانستان لمړنې جمهوررئیس

      په  ١١١٩  هجري  قمري کښې  د  افغانستان  ځني  ځايونه  د  ايران 

د  صفوي دولت  په لاس  کي  وه.  ددې  دولت  مشر  په  کندهار  کښي 

  د  ګورګين په  نامه يادېدئ.ګورګين  پر  افغانانو  ډېر  ظلمونه  کول.  د  ده 

    د  ډېر  ظلمه   څخه  پښتانه  ډېر په  تنګ  سوي  وه.

نو  پدغه  وخت  کې  د  پښتنو  مشران  سره  راټول  سوه  او  يو لوی  . 

مجلس  يې  جوړ  کړ هغه  وو  چي  په  ټولو  يې  حاجي  ميرويس  خان 

 د  قوم په  مشري  و  ټاکه.


 

     حاجي  ميرويس  خان  هوتک د  پښتنو  سره  لاس  يو  کړ، 

په  اول  کې  يې  ګورګين  ته نصيحت  وکړ 

 خو  هغه  ونه  مانه.  ځکه  يې  د  هغه  سره  جنګ   پيل  کړ. 

 پدغه جنګ  کې ګورګين  ووژل  سو  او  پښتانه  د  پرديو  د  لاسه 

خلاص  سول.   کله  چي  پښتنو  د  دښمن  د  لاسه  خپله  ازادي 

      واخيسته  نو  يې  د ميرويس خان  څخه  غوښتنه  وکړه  چي  

 د  پاچاهۍ چاري پر  غاړه  واخلي.  حاجي  ميروس

خان  و  نه  منله.  څو  په  اخر  کې  يې  د  قوم  مشري  قبوله  کړه.

    حاجي  ميرويس  خان  په   خټه (  قوم  )  هوتک  او  د  ښالم  خان 

زوی  وو  چي  په  ١١٢٧ هجري کال  کي  وفات  سو،

 قبر  يې  د  کندهار  د  ښار  په  کوکهران  کې  پروت  دئ .

خدای تعالی (ج) دی فردوس جنتونه ورپه

 برخه  کړی  او دده روح  دی تل ښاد وي .

احمد  شاه  بابا

      احمد  شاه  بابا  په  ١١٣٥ لمریز  کې  زېږېدلئ  وو.  

احمد  شاه  بابا  په  اصل  سدوزی  او  د  پلار  نوم  يې  محمد  زمان  خان 

اود مور  نوم  يې زرغونه  وو چې په زرغونه انا باندی یادیدله  . 

  او  په  پښتونولي  يې  د  خپل  زوی  روزنه  وکړه  او  ننګيالی  يې  لوی  کړ.

         پدغه  وخت  کې  په  افغانستان  کي  يو  سم  منظم  حکومت  وجود  نه 

در  لود  پښتنو  يوه  ټينګ  او  زورور  حکومت  ته  اړتيا  در  لوده 

څو  هغه  وو  چي  د  کندهار  د  شير  سرخ  بابا  په  زيارت  کي  

د  پښتنو  مشران  سره  را  ټول  سوه  او  يوه  لويه  جرګه  يې  جوړه  کړه

١١٦١  هجري.

لوی  احمد  شاه  بابا

 پدې  مجلس   کې  ډيري  خبري  و  سوې  څو  هغه  وو  چي 

ددې  زيارت   ملنګ  صابر  شاه  د  غنمو  يو  وږی  را  واخيست 

 او  د  احمد  شاه  بابا  په  لنګوټه  کي  يې  ور  جګ  کړ

  او  احمد  شاه  بابا  يې  په  پاچاهي  و  ټاکئ.

         احمد  شاه  بابا  چي  يو  ډېر  مهربانه  سړی  وو  د  خپل  زوی 

او  يوه  غريب  سړي  فرق  يې  نه  کاوه  نو  ډېر  زيات  د  خلکو 

د  باور  او  اعتماد  وړ  وګرزېدئ.

      احمد  شاه  بابا  يو  غښتلئ  لښکر  جوړ  کړ.  د  هغه  وخت 

د  سياست  له  مخي  يې  پر  هند  حملې  وکړ 

 او  ډېر  ځايونه  يې  ورو  نيول. 

      احمد  شاه  بابا  نه  يوازي  پاچا  وو  بلکي  شاعر  هم  وو. 

احمدشاه بابا ته دخلکو او اولسونولخوا د دور دوران

لقب هم وکړسوی دی نوهمدی کبله یې دوراني هم بولی 

 پر  ده  باندي  خپل  هيواد  ډېر  ګران  وو  او  کله  چي  به  د  هيواد 

څخه  ليري  وو  نو  د  هيواد  په  ياد  به  يې  ښه  ښه  شعرونه 

ويل  چي  دلته  يې  د نمونې  په  ډول  موږ  يو څو  شعره  راوړو :  

     ستـــــا  د  عشق  د  وينـو  ډک  سوه  ځګرونه

     ستا  په  لاره  کښې  بــايلي  زلمي  سرونـــــــه

                                                              تــــاتـــــه  را  سمه  زړګی  زمـــــا  فــــارغ  سي

                                                              بـــــېله  تــــــا  مي  انـــــدېښنې  د  زړه  مارونه

     کــــــه  هر  څو  مي  د  دنيا  ملکونه  ډېر  سي

      زما  به  هېر  نه  سي  دا  ستا  ښکلي  باغونه

                                                                 د  ډهلي  تــخت  هېرومــــــه  چي  را  ياد  سي 

                                                                  زما  د  ښکلي  پښتونخــــــوا  د  غرو  سرونه

احمد شاه بابا ډیرسترفتوحات یې کړیدی اووه ځلی یې

پرهندوستان باندی یرغل کړی دی

چې مشهورترینه اونامتواوتاریخی جګړه یې دپاڼی پټ په

نامه په تاریخ کې ثبت دی

احمدشاه بابا دهندوستان اوپاکستان ډیر خلک یې مسلمانان کړی

دپاکستان  داوسنی پنجاب اودپاکستان دنوروسیمواکثره برخه

داحمدشاه بابادتوری  په شرنګ اودتوری په زوراوزواک باندی 

مسلمانان سوی دی

     احمدشاه بابا په  ١١٨٦لمریز کي  پسله  شپږويشتوکالوپاچاهۍ 

څخه   وفات اومړ  سواو  دکندهار  په  ښار  کې دخرقي شریفی   دتعمیر

 ترڅنګ  ښخ  سو،خدای تعالی (ج) دی فردوس جنتونه 

ورپه برخه  کړی  اودده روح  دی تل ښاد وي .